“რუსებს ღვინის დასალევ ფულსაც ჩვენ ვაძლევთ – იმათ სიამოვნება, ჩვენ – ხარჯები” – ასე ეხმაურება ეროვნული ბანკის ყოფილი ხელმძღვანელი, რომან გოცირიძე 2026 წლის ბიუჯეტში ყურძნის სუბსიდირების თანხის 170 მილიონიდან 250 მილიონ ლარამდე გაზარდას.
მისი თქმით, მოსახლეობის ჯიბიდან გადახდილი სუბსიდირების თანხით დაწურული ღვინის დიდი ნაწილი ისევ რუსეთში მიდის და საკმაოდ დაბალ ფასად იყიდება.
„ბიზნესპრესნიუსი“ რომან გოცირიძის პოსტს უცვლელად გტავაზობთ:
“პარლამენტმა 2026 წლის ბიუჯეტში ცვლილებები შეიტანა და ყურძნის სუბსიდირების თანხა 170 მილიონიდან 250 მილიონ ლარამდე გაზარდა. ეს უგუნურობაა, ფაქტობრივად, მოსაპარი ფულის ათეულ მილიონობით ლარით ზრდაა.
250 მილიონი ლარი ჩვენი ჯიბიდან იხარჯება. ჩვენი გადასახადებით ვაფინანსებთ ყურძნის ჩაბარებასა და ღვინის (სპირტის) იძულებით წარმოებას.
ამ ღვინის მნიშვნელოვანი ნაწილი, 68% რუსეთში მიდის. 2025 წელს საქართველომ რუსეთში 171 მილიონი დოლარის ღირებულების ღვინო გაიტანა. დაახლოებით 92 მილიონი დოლარის საბიუჯეტო თანხას (250 მილიონ ლარს) რთველის სუბსიდირებაში იმიტომ ვხარჯავთ, რომ რუსულ ბაზარზე ღვინო ჩალის ფასად შევიტანოთ. ქართული ღვინის საშუალო საექსპორტო ფასი ლიტრზე სულ რაღაც 2,8 დოლარია-დაახლოებით ორი ცალი სნიკერსის ან ერთი ჭიქა კაპუჩინოს ფასი.
ანუ რა გამოდის? ქართველი გადასახადის გადამხდელი ფაქტობრივად, რუს მსმელებს ღვინის საყიდლად საჭირო ფულს ჯიბეში უდებს.
ჩვენ ვაფინანსებთ რთველს, ისინი კი იაფად ყიდულობენ ქართულ ღვინოს.
რუსებს ღვინის დასალევ ფულსაც ჩვენ ვაძლევთ. იმათ სიამოვნება, ჩვენ-ხარჯები“ – წერს რომან გოცირიძე.