გლობალური დათბობის ფონზე ყავის ბაზარი მკვეთრად იცვლება. დასავლური მედია წერს, რომ არაბიკას ჯიშის ყავის წილი მცირდება, ხოლო რობუსტას ჯიშზე, რომელიც უფრო მდგრადი აღმოჩნდა, ზრდა შეინიშნება.
თუმცა, ყველა ერთხმად აღიარებს, რომ კარგი ყავის წარმოება სულ უფრო რთულდება. იზრდება წარმოების ხარჯები: ნედლეული ძვირდება, სეზონური მუშახელის პოვნა კი ბევრ რეგიონში სულ უფრო რთულდება. პრობლემა განსაკუთრებით აქტუალურია იმ რეგიონებში, სადაც მაღალი ხარისხის ყავა ხელით იკრიფება.
შეგახსენებთ, რომ ახლო აღმოსავლეთში ომის შედეგად წარმოქმნილი გეოპოლიტიკური დაძაბულობის ფონზე, ყავის გლობალური ფასები იზრდება. რეგიონში გაჭიანურებული ომი გავლენას ახდენს მრავალ სასოფლო-სამეურნეო პროდუქტზე, განსაკუთრებით ყავაზე, რადგან ყავის მარცვლების, მათ შორის არაბიკასა და რობუსტას მარაგი მცირდება.
საქართველო ყავის დიდ ნაწილს ინდონეზიიდან ყიდულობს. საქსტატის მონაცემებით, მიმდინარე წლის იანვარ-სექტემბერში ქვეყანაში 38.257 მლნ დოლარის 5 664 ტონა ყავა შემოვიდა, როცა გასული წლის ანალოგიურ პერიოდში ყავის იმპორტმა 40.204 მლნ დოლარის 5 575 ტონა შეადგინა.
აღნიშნული მონაცემების გათვალისწინებით, წელს 1 კილოგრამი მოხალული და მოუხალავი ყავის საიმპორტო ფასი 6.75 დოლარია (გადასახადების გარეშე), როცა 2025 წლის საანგარიშო პერიოდში ყავის ღირებულება 7.21 დოლარი იყო.
რაც შეეხება ტოპ-5 ქვეყანას, საიდანაც საქართველომ წელს ყავა იყიდა, არის:
ინდონეზია – 10.820 მლნ დოლარის 2.528 ტონა;
რუსეთი – 5.909 მლნ დოლარის 660 ტონა;
იტალია – 5. 708 მლნ დოლარის 355 ტონა;
ვიეტნამი – 4.516 მლნ დოლარის 1.080 ტონა;
თურქეთი -1.636 მლნ დოლარი 143 ტონა.