რომან გოცირიძე სოციალურ ქსელში პოსტს აქვეყნებს:
“გუშინ აზერბაიჯანში გაფორმებული ხელშეკრულება გაზის მიწოდებასთან დაკავშირებით ბუნდოვანია და ბევრ კითხვას ბადებს. საქართველოს მთავრობამ უნდა აუხსნას საზოგადოებას, თუ რას მოაწერეს ხელი, შეიცვალა რაიმე თუ არა ძველ ხელშეკრულებაში თუ ახალი გაფორმდა, რა დათმო საქართველომ და რა მიიღო სანაცვლოდ?
მთავარი კითხვა მდგომარეობს იმაში, მართლა გაგრძელდა ძველი ხელშეკრულება, როგორც აცხადებენ თუ გაფორმდა ახალი? ეს არსებითად ცვლის პირობებს, ამაზე არის დამოკიდებული ბევრი რამ, მათ შორის დაგვრჩა თუ არა ბაქო-თბილისი-ერზერუმის მილსადენდით გაზის მიღების სივრცე. ასევე რა ფასად მივიღებთ ე.წ. დამატებით გაზს აზერბაიჯანიდან და ვისი საკუთრებისაა ეს გაზი.
თუ ხელშეკრულება გაგრძელდა, რატომ აწერს ხელს “სოკარი”? ჩვენ ხელშეკრულება გაფორმებული გვქონდა არა აზერბაიჯანთან, არამედ სართაშორისო კონსორციუმთან, სადაც გაზის ძირითადი მესაკუთრეები დასავლური კომპანიები არიან( ბიპი, ტოტალი). ჩვენ ამ კონტრაქტით ვღებულობდით არა აზებაიჯანის სახელმწიფოს კუთვნილ ე. წ. სოკარის გაზს, არამედ საერთაშორისო კონსორციუმის გაზს. ამ კონსორციუმისგან ჯერ-ჯერობით ამ საკითხზე რაიმე განცხადება არ მოგვისმენია. დავკარგეთ თუ არა ბაქო-თბილისი-ერზერუმის გაზსადენდში ჩვენი სივრცე, 500 მლნ. მ3-ის მოცულობით? დარჩენილი 1 მრდ.მ3 მოცულობის გატარების სივრცე, რომელიც მესამე წელია, რაც აზერბაიჯანს გადავეცით, რატომ მოხდა ეს, რა პირობით და რა ვადით? მთლიანად რომ მივებით ყაზახი-საგურამოს საბჭოთა ამორტიზებულ მილს, ეს ფაქტია. სანაცვლოდ რა მივიღეთ?
და ბოლოს, აზერბაიჯანის სახელმწიფოს კუთვნილ გაზს მივიღებთ ასევე აზერბაიჯანის სახწლმწიფოს კუთვნილი( თანაც ამორტიზებული) მილით თუ საერთაშორისო კონსორციუმის კუთვნილი აზერბაიჯანული წარმოშობის გაზს, უკიდურესად დაცული ბაქო-თბილისი-ერზერუმის მილით, არა მხოლოდ ეკონომიკური, არამედ პოლიტიკური საკითხიცაა” – წერს რომან გოცირიძე სოციალურ ქსელში.
გუშინ ირაკლი კობახიძე ილჰამ ალიევს შეხვდა. შეხვედრაზე მხარეებმა გააფორმეს “ენერგეტიკისა და ტრანსპორტის სექტორში შეთანხმებათა პაკეტი”.