უკვე ბევრი ითქვა ომეგა-3-ის სასარგებლო თვისებების შესახებ.
ეს ცხიმოვანი მჟავა აუცილებელია ნერვული და იმუნური სისტემების ნორმალური ფუნქციონირებისთვის, ის გავლენას ახდენს სისხლის შედედებაზე, არტერიების კედლების შეკუმშვაზე და მოდუნებაზე. მას შეიცავს ცხიმიანი თევზი. და აქ იწყება დისკუსიები: რომელი თევზი იქნება უფრო სასარგებლო – ხელოვნურად გაზრდილი თუ ის, რომელმაც მთელი ცხოვრება ზღვასა თუ ოკეანეში გაატარა?
თევზი თავისთავად არ ასინთეზებს ცხიმოვან მჟავას. ომეგა-3 მიკრო წყალმცენარეებიდან მოდის. თევზი იკვებება ფიტოპლანქტონებით, რომლებიც ჭამენ წყალმცენარეებს და ამის წყალობით ნივთიერება გროვდება ზღვისა და მდინარის მცხოვრებთა სხეულში. თევზს სჭირდება ომეგა -3 და ომეგა -6 ცხიმოვანი მჟავები უჯრედის მემბრანებისა და ახალი უჯრედების სინთეზისთვის. გარდა ამისა, ეს ნივთიერებები მნიშვნელოვანია მათი ნერვული და რეპროდუქციული სისტემების განვითარებისა და ფუნქციონირებისთვის, ნაწლავის ბარიერის ფუნქციონირებისთვის და იმუნიტეტისთვის.
და თუ იგივე ორაგული ან ტუნა ძალიან ცოტა ცხიმოვან მჟავას იღებს, მას მეტი საკვები სჭირდება – მისი გადარჩენის შანსი მცირდება. ეს ფაქტი, მაგალითად, უარყოფითად აისახება იმ ადამიანების შემოსავალზე, რომლებიც გადაწყვეტენ თევზის გასაყიდად მოშენებას.
ამიტომ, ომეგა -3 პირველ რიგში თავად თევზს სჭირდება. მოშენებული თევზისა და კრევეტების კვების შესახებ გაეროს სახელმძღვანელოში ნათქვამია, რომ ზღვის ბინადარნი, რომელიც იღებს ძალიან ცოტა ცხიმოვან მჟავებს, იზრდება ნელა, ცუდად ამუშავებს საკვებს და აქვს გადარჩენის დაბალი მაჩვენებელი. აქედან გამომდინარე, მეთევზეობა იყენებს სხვადასხვა ხერხს ორაგულისა და კალმახის ცხიმოვანი მჟავების მოთხოვნილების დასაკმაყოფილებლად. ისინი ზრდიან სპეციალურ მიკროწყალმცენარეებს და საკვებად იყენებენ კრილსა და კიბოსნაირებს.
ასევე არსებობს კვლევები, რომელთა ავტორებმა შეადარეს ომეგა -3 ცხიმოვანი მჟავების რაოდენობა ბუნებრივ გარემოში გაზრდილ და მოშენებულ თევზებში. ამერიკელი მეცნიერები მივიდნენ შემდეგ დასკვნამდე:
მოშენებული თევზის ფილეში კიდევ უფრო მეტი ომეგა-3 იყო, ვიდრე ველურ ბუნებაში გაზრდილ თევზში, მაგრამ განსხვავება არც ისე შესამჩნევი იყო.
მათმა ავსტრალიელმა კოლეგებმა ასევე აღმოაჩინეს, რომ ფერმერული თევზი ოდნავ მეტ ომეგა-3-ს შეიცავს.
მაგრამ შოტლანდიაში ექიმებმა დააფიქსირეს ომეგას დონის ვარდნა 2006-2015 წლებში თევზის კვების ცვლილებების გამო. თუმცა, ფერმერული ორაგული კვლავ შეიცავს უფრო მეტ ცხიმოვან მჟავებს. მათ ეთანხმებიან ნორვეგიელი მკვლევარებიც. მნიშვნელოვანია გვესმოდეს: ომეგა-3 ცხიმოვანი მჟავები აუცილებელია თავად თევზისთვის. თუ ორაგული იმდენად გაიზარდა, რომ ის თქვენს თეფშზე მოხვდება, ის უკვე შეიცავს ომეგა-3-ს.
ამიტომ, შეგიძლიათ უბრალოდ მიირთვათ თევზი და არ იფიქროთ მასში არსებული საკვები ნივთიერებების ზუსტ რაოდენობაზე – ეს მაჩვენებელი მაინც შეიძლება შეიცვალოს
წყარო: მკურნალი