კამა — მცენარე ქოლგოსანთა ოჯახისა. თავის გვარში ერთადერთი სახეობა. ზოგიერთი წყაროს თანახმად, Anethum-ის გვარში 4 სახეობა შედის. ველურად გავრცელებულია მცირე აზიაში, ირანში, ჩრდილოეთ ინდოეთსა და ეგვიპტეში. ცნობილი იყო ჯერ კიდევ ძველი ხალხებისათვის, როგორც სამკურნალო და სანელებელი მცენარე.
ხალხურ მედიცინაში ნაყოფის ფხვნილი და მისი ნაყენი გამოიყენება როგორც აირმდენი, ამოსახველებელი და შარდმდენი საშუალება; ნაყოფის ნახარში — ძუძუთი მკვებავ დედებში ლაქტაციის გასაძლიერებლად, უძილობისას — როგორც დამამშვიდებელი, აგრეთვე ხველის დროს და საჭმლის მონელების გასაუმჯობესებლად. ბალახის ნაყენს იყენებენ ჰიპერტონიის დროს, განსაკუთრებით საწყის სტადიებზე.
კამა ვიტამინებისა და სასიცოცხლოდ მნიშვნელოვანი ნივთიერებების ნამდვილი საბადოა. მასში შედის დიდი ოდენობით ვიტამინები: A (რეტინოლი), C (ასკორბინის მჟავა), E (ტოკოფეროლი), B ჯგუფის, PP, P. კამა ასევე შეიცავს მჟავებს, ეთერზეთებს, კალიუმის, კალციუმის, ფოსფორის, რკინის, მაგნიუმისა და სხვა მიკროელემენტების მარილებს. ეს მცენარე იმდენად მდიდარია უჯრედისით, რომ შესანიშნავად წმენდს საჭმლის მომნელებელ ტრაქტს, ამიტომ ხატოვნად „ნაწლავების ჯაგრისსაც“ უწოდებენ ხოლმე. მათთვის, ვინც მუდმივად ცომეულსა და მშრალ საკვებს მიირთმევს, რეკომენდებულია დღეში ერთი კონა კამის ჭამა.
კამაში უხვადაა აგრეთვე ისეთი ფლავონოიდები, როგორებიცაა კემპფეროლი და ვიცეტინი. ეს მძლავრი ანტიოქსიდანტები აფერხებენ ათეროსკლეროზული პროცესების განვითარებას, გვიცავენ სიბერისა და სიმსივნური დაავადებისაგან.