რონდელის ფონდის მკვლევარი ზურა ბატიაშვილი სოციალურ ქსელში პოსტს აქვეყნებს, რომელსაც უცვლელად გთავაზობთ.
“იცით, რატომ არიან რუსქოცები განსაკუთრებულად აღრენილები გურიაში ჩასულ მოხალისეებზე?
იმიტომ, რომ მათ გააკეთეს ის, რასაც თავად თავი არ/ვერ მოაბეს. იმიტომ რომ მათ ერთგვარად შეითავსეს სახელმწიფოს ფუნქცია და ეს სერვისი შესთავაზეს თოვლის ტყვეობაში ჩარჩენილ მოქალაქეებს.
ის ქოციც კი, რომელმაც სხვადასხვა მოტივით (ფული, ომის შიში და ა.შ.) ამათ მისცა ხმა, სადღაც დაფიქრდება, მაშინ რაღაში არიან საჭირო ქოცები, თუ ელემენტალურ ფუნქციებს (მაგალითად, თოვლისგან გზის გაწმენდას) არ/ვერ ასრულებენ.
სამაგიეროდ, ადგილზე გამოეცხადნენ და დაეხმარნენ ის ადამიანები, რომლებსაც პროპაგანდა ლამის კაციჭამიებად (“უცხო ქვეყნის აგენტები”, “გლობალური ომის პარტია” და ა.შ.) ასაღებდა და ასაღებს მათ. აღმოჩნდა, რომ ეს ჩასული მოხალისეები საერთოდ არ იკვებებიან ადამიანების ხორცით.
ამ პროპაგანდისტული ხაზის ჩამოშლის ეშინიათ.
თან ეს პროცესი მზარდია. ქოცების ნებისმიერი შემდგომი ჩავარდნა (ხოლო ჩავარდნები რომ ექნებათ, თავადაც კარგად ხვდებიან. დააკვირდით, კვირა არ გავა, რამე უბედურება რომ არ მოხდეს მათი პირდაპირი თუ ირიბი ბრალით) თავიანთივე მომხრეებშივე გაამძაფრებს იმის განცდას, რომ ქოცების გარეშეც შესაძლებელია შრომა და ცხოვრება.
ამ პროცესში რეგიონებში გაჩნდება იმის განცდა, რომ სახელმწიფო, პირველ რიგში ამ ქვეყნის მოქალაქეებს ეკუთვნით და არა – რომელიმე კასტას.
ამიტომ გურიაში წასული მოხალისეების მხოლოდ თოვლისგან არ წმენდენ გზებსა და სახურავებს. მათ გაცილებით დიდი ფუქნცია აქვთ. საერთოდ, ერთი სიტყვაც რომ არ უთხრან ადგილობრივებს, კრინტიც რომ არ დაძრან დიდ ქალაქებში მიმდინარე პროტესტსა და პოლიტიკაზე, მათ თავიანთი ფუნქცია უკვე შესრულებული აქვთ”- წერს ზურა ბათიაშვილი.