სოციალურ ქსელში ტარიელ ხარხელაურის ემოციური ლექსი ქვეყნდება:
“- დადექი, მიწავ! –
ვუყივი მწყრალად,
ხელს ავაფარებ სნეულ სამყაროს,
ქარს ჩამოვძახებ:
– ჩადექი ქარო!
რომ კლდეებს მთვარე თავში ვახალო…
მერე მივყვები და სიფერმკრთალეს
ავუნთებ უღვთოდ წაშლილ საფლავებს.”