[su_quote] ისე მშვიდობით რომ ამაყობდეს მთავრობა, აბსოლუტური სიგიჟეა – რა უნდა მშვიდობას? თუ არაფერს გააკეთებ, გაიტრუნები შენთვის და როცა გეტყვიან, ბარტყებს გადაყრი, გახდები კოლაბორაციონისტი და გექნება მშვიდობა – იგივეა რომ ადამიანი ამაყობდეს წოლით – ნახეთ ნახეთ აი რა სასწაულად წამოვწექი, მხართეძა დამიძახეთ დღეიდან – თურმე მშვიდობა როა – რავი, აბსოლუტური მინიმუმი – ეს ვიღაცის დამსახურებაა – რას აკეთებს ეს ვიღაც თან სანაცვლოდ? – ჩვენივე ოკუპანტთან ომში მეგობრის მხარდასაჭერად არაფერს აკეთებს და არაფერს ამბობს – ყოჩაღ, მთავრობ, ნეტა ჩემი ძმაკაცი იყო.
დაცინვაც აღარაა ესა, მართლა, ჩა&₾ევებაა, რო ვერაფერზე ხმა ვეღარ ამოვიღოთ მერე და მერე ამ ძვირფასი სტატუსით მონიშნულებმა – მტერი ორმოც კილომეტრშია აიღეს, გადაუფუთეს ლურჯად და ის ხალხი რო ღეჭავს, ვინც იმაზე ღადაობდა, ღადაობა აბა ეგაა თუა:
მოკლედ, არაა მარტივი ვითარება, მარა ისევ ქართველი ადამიანის გონიერება და ამ გონიერების მსოფლიო გონიერებასთან სინქრონია გამოსავალი – ანუ ცოტა ნარდივითაა, თან მოსვლაზეცაა, მარა ახლა მოდის რაც მოსასვლელია და სწორი თამაშია საჭირო – ფანჯი სე – კარი აიღე და .
გამარჯვებაა ძნელი, თორე მშვიდობას რა უნდა (დ)ძმებო – იცით რამდენი მშვიდობიანი აქცია დამიმშვენებია? – უ ამ რა ვი – რავი რავი. [/su_quote]
– წერს იუმორისტი, პროდიუსერი და ტელეწამყვანი მიშა მშვილდაძე.