ანი ყიფშიძე “პრაიმ ჰაუსის” პირველი სეზონის მონაწილე გახლდათ.
მან “თბილისელებთან” ინტერვიუში სხვადასხვა საინტერესო თემებზე ისაუბრა.
ზოგჯერ მართლა ისეთ საშინელებებს წერენ, ჩემზე თუ ჩემს შვილზე, ძალიან ვმწარდები, მაგრამ ვცდილობ, თავი შევიკავო. ვგრძნობ, რომ ღმერთს ვუყვარვარ და ის ყველაფერს ისე აკეთებს, როგორც საჭიროა. ადამიანს, რომელმაც ჩემზე და ჩემს შვილზე საზიზღრობები ილაპარაკა, მერე გავიგე, რომ რაღაც დაემართა. – „პრაიმ ჰაუსის“ ახალ სეზონს თუ უყურებ? – არა, არ ვუყურებ. პირველ დღეს ვუყურე. მაინტერესებდა, ვინ შედიოდა, ვინ დაწვებოდა ჩემს ლოგინზე.
გიორგი ნაზღაიძესთან ისევ მეგობრობ? – მეგონა, რომ გიოსთან კარგ მეგობრობას გავაგრძელებდი, მაგრამ ეს მე მეგონა ასე. მე ახლაც მინდა მასთან მეგობრობა, მაგრამ მას არ აქვს ჩემთან მეგობრობის სურვილი. მას ჰყავს თავისი სამეგობრო წრე. მიწერ-მოწერა გვაქვს. არის კითხვები, რომელზედაც მისი პასუხი მაინტერესებს და ვეკითხები, რადგან გამოცდილია ტელევიზიის თემებში. თუ სადმე მეპატიჟებიან, ვეკითხები, კარგი იქნება თუ არა ჩემი იქ წასვლა. ანუ, მე ვწერ, მე გამოვთქვამ ინიციატივას. დღემდე არავის ვაძლევ მასზე ცუდის თქმის უფლებას. ის იყო ჩემი პიროვნება, რომელთანაც რამდენიმე თვე გავატარე. შეიძლება დიდი არაფერი მქონია, მაგრამ, რაც არ უნდა იყოს, წარმატებას ვუსურვებ, იმიტომ რომ, ერთ დროს თითქოს ჩემი იყო (იცინის). –
ერთი ამბავიც დავაზუსტოთ – ჯერ კიდევ პროექტში მონაწილეობის დროს ამბობდი, ადამიანს ყური მოვაჭერიო. ეს სიმართლეა? – თურქეთში ცხოვრებისას ერთმა საზიზღარმა ადამიანმა, ზრდასრულმა, ღიპიანმა კაცმა, პატარა, 7 წლის გოგონა გააუპატიურა. ეს ბავშვი ძალიან ცუდად იყო. კარგად როგორ იქნებოდა?! ასეთ კაცს ციხეში ვერ ჩასვამ, ეს მისთვის ბაირამობაა. მისთვის რაღაც ისეთი უნდა გაგვეკეთებინა, მთელი ცხოვრება რომ არ დავიწყებოდა და ყური მოვაჭერით. მერე მობრუნდა, დამიბრუნეთ ყურიო და ჩვენც დავუბრუნეთ თავისი ყური. ბავშვს არასდროს არავინ უნდა შეეხოს. ისინი ანგელოზები არიან და ღმერთი ამას არ აპატიებთ.
