კოტ-დივუარის ნაკრების ფეხბურთელის, იან დიომანდეს წერილი გარდაცვლილ დას:
“გახსოვს, ერთხელ ვიღაცამ „მანჩესტერ იუნაიტედის“ მაისური რომ მაჩუქა და ზურგზე შავი მარკერით ‘Ronaldo 7’ დავაწერე?
გახსოვს, როცა ‘რობერტო კარლოსი’ დამარქვეს იმის გამო, რომ ძალიან ძლიერად ვარტყამდი? და როგორ ვბრაზობდი, რადგან ჩემი კუმირი კრიშტიანო იყო.
გახსოვს, როგორ ვიტყუებოდი, თითქოს მეძინა, ჩუმად შევდიოდი ტელევიზორის ოთახში, ხმას დაბალზე ვუწევდი, სიბნელეში ფეხბურთს ვუყურებდი და ვოცნებობდი…
გახსოვს, როცა ჩემი პირველი ნამდვილი საფეხბურთო ბუცები მივიღე და მათთან ერთად მეძინა?
როცა ყველა სხვას ეცინებოდა, შენ ის ადამიანი იყავი, ვისაც ყოველთვის სჯეროდა, რომ მე შემდეგი კრიშტიანო ვიქნებოდი.
გახსოვს, როცა ბორნმუთში სინჯებზე წამიყვანეს? ჩელსიში, რეინჯერსში, ოლიმპიაკოსში, კრისტალ პალასში… არავინ ამიყვანა. მიზეზიც არ ვიცოდი. უბრალოდ მთელ ევროპაში დამატარებდნენ და ყველგან უარს მეუბნებოდნენ.
ჩემს ვიზას ვადა გაუვიდა. ჩემი ოცნება დასრულდა. აფრიკაში დამაბრუნეს და ერთად ვიტირეთ.
შენ იყავი ის ადამიანი, ვინც არასდროს დაკარგა ჩემდამი რწმენა. რამდენიმე კვირის შემდეგ კი ლეგანესში მოვაწერე ხელი და უკვე სხვა ცრემლები გვქონდა. იმ დროს ჯერ კიდევ მქონდა ემოციები. ახლა ვერაფერს ვგრძნობ. თითქოს ადამიანიც აღარ ვარ. მას შემდეგ, შენი გარდაცვალების შემდეგ, უბრალოდ ცარიელი ვარ.
ეს მოხდა რამდენიმე კვირის შემდეგ, რაც ლეგანესის დებიუტი მქონდა. ვის აქვს დებიუტი 18 წლის ასაკში რეალ მადრიდის წინააღმდეგ? ეს სიგიჟე იყო. ოცნება ახდა… მერე კი კოშმარი დაიწყო.
უწყვეტად მირეკავდნენ. ავიღე ტელეფონი და მითხრეს:
-შენი და აღარ არის.
– რა?
– მოკვდა.
– რას ამბობ?
– ვიღაცამ რაღაც ჩაუყარა სასმელში წვეულებაზე და აღარ გაიღვიძა. ის აღარ არის.
შენ 15 წლის იყავი.
ეს დავწერე, რადგან ამაზე ლაპარაკი არ შემიძლია. ვიზრუნებ, რომ იცოცხლო. ვიზრუნებ, რომ ყველამ იცოდეს შენი სახელი. მთელმა მსოფლიომ. ყველაფერი, რასაც ფეხბურთის მოედანზე ვაკეთებ, შენთვისაა.
იცი, რა არის სასაცილო? მადრიდთან დებიუტის შემდეგ მაისური მბაპეს გავუცვალე. გახსოვს, როგორ ვუყურებდით მას ტელევიზორში და შენ ამბობდი:
‘მბაპე? კი, კარგია. მაგრამ ჩემი ძმა უკეთესია.’
ვისხედით და ვოცნებობდით საფრანგეთში გადასვლაზე, რომ მე ვიქნებოდი მდიდარი ფეხბურთელი მანქანებითა და დიდი სახლით. შევცდი. არ მინდა მდიდარი ვიყო. ის ტვირთი გახდა. არ მინდოდა დიდი სახლი. არ მინდოდა მანქანები. უბრალოდ მინდა ყველაფერი ფეხბურთს მივცე. რომ მსოფლიოს დავუმტკიცო: ჩემი და მართალი იყო…
ფეხბურთის მოედანი ერთადერთი ადგილია, სადაც თავს სახლში ვგრძნობ. იქ მშვიდად ვარ და შემიძლია შენთან საუბარი. უბრალოდ მინდა, რომ ისევ აქ იყო და გითხრა: ჩვენ შევძელით, ყველაფერი, რასაც ამბობდი, ახდა.
მსოფლიო ჩემპიონატზე თამაში ჩემთვის შანსია, ყველას ვაჩვენო ის, რაც შენ დაინახე ჩემში. ყოველ ჯერზე, როცა გავიტან, ვიზრუნებ, რომ ყველამ იცოდეს შენი სახელი. ვიზრუნებ, რომ არ დაგივიწყონ.
შენ ყველას ეუბნებოდი: „ჩემი ძმა მსოფლიოში საუკეთესო გახდება.“ დავამტკიცებ, რომ მართალი იყავი ან ამის მცდელობაში მოვკვდები…” [ბეტსონ.სპორტის თარგმანი] – ნათქვამია წერილში.
19 წლის დიომანდემ ნაკრებთან ერთად მსოფლიო ჩემპიონატზე სადებიუტო მატჩი ეკვადორის წინააღმდეგ ჩაატარა და მატჩის საუკეთესო ფეხბურთელიც გახდა. დიომანდე მსოფლიოს ერთ-ერთ ყველაზე პერსპექტიულ ფეხბურთელად ითვლება.