კაცი, რომელიც ერთ სუფრაზე 30 ლიტრ ღვინოს სვამდა და თამადა, რომელიც რუსეთის იმპერატორმა ალექსანდრე II-მ დაბადების დღეზე დაპატიჟა. მასზე ლეგენდები დღემდე დადის.
„უკვე ჩათავდა სოფლად
რთველი და ყურძნის კრეფა,
აზვავებული შემოდგომაც
ბეღელს ჩაბარდა.
სტუმრებისათვის ლავაშებით
დახურეს სეფა
და ჭავჭავაძე გულბაათი
დასვეს თამადად.
დასვეს თამადად გოლიათი
მსმელი კახელთა,
დასვეს და დაჯდა,დაიმშვენა
სუფრას გახედა:
ჩანდნენ ორ მწკრივად ჟღალ
ჩოხებში ძველი მსმელები.
ღვინო სწყუროდათ, ღვინის
ეშხით ვერ ისვენებდნენ.
მან ჯერ ულვაში გადიგრიხა
ყურებზე, უკან,
მერე პირველმა წესისამებრ
გატეხა ლუკმა,
თასი ასწია, მიულოცა
ლხინი თავადთა,
სვეს უმოწყალოდ ღვინოები
ცეცხლისმფრქვევლები,
მერიქიფეებს აღარ შერჩათ
ხელში ქვევრები…“
ეს იმ ლექსის ნაწყვეტია, რომელიც ლადო ასათიანმა ლეგენდარულ ქართველ მსმელსა და თამადას. გულბაათ ჭავჭავაძეს მიუძღვნა.
ამ უნიკალურ ფოტოზე, ლეგენდარული ქართველი თამადა გულბაათ ჭავჭავაძე, ძმებ ჯორჯაძეებთან, მაყაშვილებთან, ოთარ ჩოლოყაშვილთან და ალექსანდრეს ვაჟთან, დავითთან ერთად არის აღბეჭდილი.