“როცა მიწაზე დგახარ, ზვიგენის რატომ უნდა გეშინოდეს?!” – როდის არიდებს თავს ფლირტს თათა ჯაში?
პროფესია: ბალერინა.
ამჟამინდელი საქმიანობა: არის თბილისის ოპერისა და ბალეტის თეატრის მსახიობი.
ჰობი: ხატვა, ბაიკის მართვა, კარტინგი, ცხენით ჯირითი.
ცხოვრების დევიზი: “დავაგროვოთ ბედნიერი მოგონებები და არა – ნივთები”.
გთავაზობთ ამონარიდებს სტატიიდან, რომელიც ჟურნალში “გზა” გამოქვეყნდა:
“როცა სარკეში ვიყურები, ვის ვხედავ? გოგოს, რომელმაც ბევრი სირთულე გადაიტანა, ბევრი იმედგაცრუებაც განიცადა, მაგრამ ამ ყველაფრით კი არ დამარცხდა, უფრო გაძლიერდა. თუკი წინათ, სარკეში ჩახედვისას უბრალოდ გოგოს ვხედავდი, ახლა ძლიერ, შემდგარ ქალს ვხედავ…”
“არ მიმაჩნია, რომ ფსიქოლოგთან ვიზიტი სასირცხვილოა. სურვილი მქონია, ფსიქოლოგი დამხმარებოდა, მაგრამ ძალა მოვიკრიბე და ესა თუ ის პრობლემა თავად გადავლახე, გადავაგორე…”
“ხანდახან ოცნებებში “მივდივარ” და ფიქრებით სად აღარ მოვხვდები ხოლმე (იღიმის).
რა თქმა უნდა, საცობში ჩემთვის ტელეფონი განუყოფელი ნაწილია, ოღონდ – ვცდილობ, თუ ავტომობილი გაჩერებულია, ტელეფონში მხოლოდ მაშინ ჩავიხედო, რადგან ჯარიმის გადახდა უკვე ბევრჯერ მომიხდა…. პრინციპში, საცობში მოხვედრილს ყველაფერი გამიკეთებია – ჭამით დაწყებული, მაკიაჟის გაკეთებით დამთავრებული. ვცდილობ, ეს პერიოდი ყოველთვის პროდუქტიული იყოს…”
“მსურს, დროში მოგზაურობა შემეძლოს, ტელეპორტაციის უნარიც მინდა… არჩევა რთულია, მაგრამ განსაკუთრებულად მაინც დროში მოგზაურობას ვინატრებდი: წარსულშიც ვიმოგზაურებდი და მომავალსაც გადავხედავდი, რა გველოდება…”
სტატიას სრულად ჟურნალ “გზის” პირველი დეკემბრის ნომერში წაიკითხავთ.
წყარო: kvirispalitra.ge