საბავშვო ბაღის დაწყების ან ახალი სასწავლო წლის დაბრუნების პერიოდში ბევრი მშობელი აწყდება ერთსა და იმავე პრობლემას – ბავშვი ყოველდღიურად ამბობს, რომ ბაღში წასვლა აღარ უნდა.
სპეციალისტების შეფასებით, ასეთი რეაქცია ყოველთვის არ ნიშნავს, რომ ბავშვს ბაღში რაიმე პრობლემა აქვს. ზოგჯერ მიზეზი შეიძლება იყოს მშობელთან განშორების სირთულე, ახალი გარემოსთან შეგუება, გადაღლა ან დღის რეჟიმის ცვლილება.
თუმცა, თუ ბავშვი უარს მუდმივად იმეორებს, მნიშვნელოვანია, მშობელმა მის ქცევას ყურადღებით დააკვირდეს.
რას უნდა მიაქციოთ ყურადღება?
• შეიცვალა თუ არა ბავშვის ძილის ან კვების რეჟიმი;
• გახდა თუ არა სახლში უფრო გაღიზიანებული ან აგრესიული;
• ხშირად ტირის თუ არა უმიზეზოდ;
• ეშინია თუ არა კონკრეტული ადამიანის ან ბაღში წასვლის;
• უჩივის თუ არა მუცლის ან თავის ტკივილს განსაკუთრებით ბაღში წასვლის წინ;
• გახდა თუ არა ჩაკეტილი და ნაკლებად კომუნიკაბელური;
• ამბობს თუ არა კონკრეტულ მიზეზს, რატომ აღარ უნდა ბაღში წასვლა.
ფსიქოლოგები მშობლებს ურჩევენ, ბავშვის სიტყვები უბრალოდ „ჭირვეულობად“ არ ჩათვალონ. მნიშვნელოვანია მშვიდად ჰკითხოთ, რა არ მოსწონს, რა აწუხებს ან რისი ეშინია.
ბავშვისთვის განსაკუთრებით მნიშვნელოვანია იმის განცდა, რომ მშობელი მას უსმენს და მის ემოციებს სერიოზულად აღიქვამს.
თუ უარი ბაღზე ხანგრძლივი ხდება, ბავშვის ქცევა მკვეთრად იცვლება ან შფოთვა ყოველდღიურ ცხოვრებაში ხელს უშლის, უკვე სასურველია საკითხზე ფსიქოლოგთან ან სხვა შესაბამის სპეციალისტთან საუბარი.