ევროპის საბჭოს ჟურნალისტთა უსაფრთხოების პლატფორმამ ევროპაში მედიის თავისუფლების შესახებ ყოველწლიური ანგარიში გამოაქვეყნა. დოკუმენტში აღნიშნულია, რომ 2025 წელს საქართველოში ვითარება საგანგაშო ტემპით გაუარესდა. პლატფორმა აღნიშნავს, რომ მათ სულ 32 შეტყობინება წარედგინათ, რაც 2024 წელთან შედარებით 78%-იან ზრდას წარმოადგენს.
2025 წელს საქართველოში ვითარება საგანგაშო ტემპით გაუარესდა. პლატფორმას სულ 32 შეტყობინება წარედგინა, რაც 2024 წელთან შედარებით 78%-იან ზრდას წარმოადგენს. შეტყობინებები ასახავს პრესის თავისუფლების უფრო ფართო დემონტაჟს, რასაც ინსტიტუციური რეპრესიები, პოლიტიზირებული სამართალდამცავი ორგანოები, სახელმწიფო ინსტიტუტების და საჯარო მედიის ხელში ჩაგდება და ეფექტური კონტროლისა და ბალანსის მექანიზმების ეროზია იწვევს,” – აღნიშნულია ანგარიშში.
“ევროპის საბჭოს რამდენიმე წევრ სახელმწიფოში პროცესი რთული იყო. პოლიტიკურმა არეულობამ და საზოგადოების მობილიზაციამ გამოიწვია პროტესტი, რომლებსაც ძალადობა და პრესის თავისუფლების მკაცრი შეზღუდვები მოჰყვა. ჟურნალისტებზე თავდასხმებით ორი ქვეყანა გამოირჩეოდა: საქართველო, სადაც ჟურნალისტები მკაცრად რეპრესირდნენ ავტორიტარულ და ანტიევროპულ მმართველობაში ბრალდებული მთავრობის წინააღმდეგ მასობრივი პროტესტების გაშუქებისას; და სერბეთი, სადაც ნოვი სადის სადგურზე ტილოს ჩამონგრევის შემდეგ სახელმწიფოს უყურადღებობის დაგმობის მიზნით მასშტაბური დემონსტრაციები გაიმართა,” – წერია ანგარიშში.
“თებერვალში, საქართველოში, ჟურნალისტებს, მათ შორის დეა მამისეიშვილს, დიანა ჩირგაძეს, გიორგი პატარაიას, ვახო ქარელს და ნატა ურიდიას, პოლიცია თავს დაესხა, რომელმაც ასევე სცადა წვდომის დაბლოკვა და აღჭურვილობის დაზიანება რეპორტაჟების გადასაცემად. ინციდენტები არ შემოიფარგლებოდა მხოლოდ რიგითი ოფიცრებით: პოლიციის დეპარტამენტის დირექტორის მოადგილემ, რომელიც ზედამხედველობდა სპეცრაზმს, როგორც ამბობენ, TV პირველის რეპორტიორს, ხატია სამხარაძეს ტელეფონი წაართვა. მსგავსი შეტყობინებები მთელი წლის განმავლობაში გავრცელდა, მათ შორის სექტემბერსა და ოქტომბერში. სექტემბერში, გაზეთ „პუბლიკას“ რედაქტორს მმართველი პარტიის წევრი დაესხა თავს. […]
სამართალდამცავი ორგანოების მიერ ათობით ჟურნალისტი კვლავ ფიზიკურად ისხმებოდა თავს. ისინი არაერთხელ დაიჭირეს, მათი საქმიანობა შეფერხდა და აღჭურვილობა ჩამოართვეს. ჟურნალისტების წინააღმდეგ ჩადენილი დანაშაულებისთვის დაუსჯელობა კვლავ ფართოდ გავრცელდა, გამოძიებები ხშირად არასაკმარისი იყო და დამნაშავეები, განსაკუთრებით სამართალდამცავი სტრუქტურების წარმომადგენლები, პასუხისმგებლობის გარეშე დარჩნენ.
საქართველოში მედიის წინააღმდეგ უპრეცედენტო რეპრესიების მიუხედავად, დამოუკიდებელი ჟურნალისტები იჩენენ შესანიშნავ მედეგობას და აგრძელებენ რეპორტაჟების მომზადებას. თუმცა, ეფექტური კონტროლისა და ბალანსის, სამართლებრივი დაცვის მექანიზმებისა და დამოუკიდებელი ინსტიტუტების არარსებობის შემთხვევაში, არსებობს რისკი, რომ დაუყოვნებლივი საერთაშორისო მხარდაჭერისა და ზეწოლის გარეშე, ქვეყანაში ჟურნალისტიკა არამდგრადი გახდეს,” – ნათქვამია ანგარიშში.