“ვერაფერს დამაკლებენ, რაც არ მკლავს ის მაძლიერებს” პატიმარი არჩილ მუსელიანცი ციხიდან დედობილს, ცარო ოშაყმაშვილს წერილს უგზავნის.
მუსელიანცი წერს, რომ მისი განაჩენი უსამართლოა და ამის გამო წყენას და ბრაზს გრძნობს.
“ცარო, ჩემო კარგო ადამიანო მე კი ვიცოდი, რომ მომისჯიან – უფრო სწორედ მომისჯიდნენ, მაგრამ გულში მაინც წყენა მაქვს, ბრაზი და უსამართლობა. საკანში ვარ და ძლივს ვიკავებ თავს, რომ ცრემლები არ წამომივიდეს, არა იმიტომ, რომ ცოდო ვარ – არა, ვერ გამტეხავენ მაინც, იმიტომ რომ უსამართლობაა თან ძალიან დიდი, განაჩენის გამოცხადებისას მიზანმიმართულად არ მინდოდა შენთვის შეხედვა, მეშინოდა ცრემლების დანახვის, რომ დამენახა თავს ვეღარ შევიკავებდი და ავტეხავდი ამბავს, თუმცა პირობა შეგისრულებია და არ გიტირია. ახლა “ტვ პირველს” ვუყურებ ვიკა ბუკიასთან ხარ სტუდიაში. მინდა მადლობა გადაგიხადო კიდევ ერთხელ, შენ რომ არა არ ვიცი როგორ გადავიტანდი ამ ყველაფერს, მადლობა ყველაფრისთვის, რასაც აკეთებდი და აკეთებ.
[… ]ვერაფერს დამაკლებენ, რაც არ მკლავს ის მაძლიერებს.” – წერს მუსელიანცი.
შეგახსენებთ, არჩილ მუსელიანცს 22 აგვისტოს 4 წლით პატიმრობა მიუსაჯეს 187-ე მუხლის მეორე ნაწილით, რაც სხვისი ნივთის განზრახ დაზიანებას და განადგურებას გულისხმობს.