თბილისში, 26 წლის ბიჭი ბუნებრივი აირით გაიგუდა. – სამწუხარო ინფორმაციას, სოციალურ ქსელში შოთო სიხარულიძე ავრცელებს:
“გლოვობს ჩემი კასპი გაზით გაიგუდა ემიგრანტის 26 წლის შვილი
რამაზ ნიპარიშვილი დღეს დილით თბილისში. დედას 7 წელი არ ყავდა ნანახი და რამდენიმე წუთის წინ გაიგო და მოფრინავს სამშობლოში შოთო სიხარულიძემ იცოდა ეს ამბავი და საგულდაგულოდ მალავდა იქამდე ვიდრე ემიგრანტმა დედამ არ გაიგო…
მიცვალებულს გადაასვენებენ ქალაქ კასპში ვაი შენს უბედურ ემიგრანტ დედას როგორ ენატრებოდი და ახლა რანაირ გაყინულს ჩაიგიხუტებს გულში
მონატრებული შვილი… მოულოდნელად შეწყვიტა ძგერა შენმა ერთგულმა გულმა ჩვენო უკეთილშობილესო გლოვა ჩამოსახლდა ჩვენს გულებში .უსასრულო მოლოდინს, გაუსაძლის მონატრებას და ტკივილს, შენი სახელი ჰქვია!
ჩვენს გულში დიდ და მწარე ტკივილად დარჩი, დედის იმედო… ძალიან მწარეა რეალობა, იმდენად მოულოდნელად მოხდა ყველაფერი, თავი სიზმარში მგონია.შეწყდა შენი ცხოვრება ამ ქვეყანაში…
წარმოუდგენელი უბედურებით გამწარებულია შენი დედა. სახლში შენს სურათებს, შენს დაცარიელებულ საწოლს უნდა ეალერსოს
რამდენი აუხდენელი ოცნება დაგრჩა! ამ უბედურებამ პასუხგაუცემელი კითხვა დამიტოვა ემიგრანტ დედას რატომ მოხდა ასე? რატომ არ უნდა მყოლოდი, ჩემო სიცოცხლევ?
რა ძნელია ჩემთვის შენზე წარსულში ლაპარაკი.
მეხის გავარდნას გავდა ამბავი შენი გარდაცვალებისა, დაუჯერებელია, მოულოდნელი .
გულს გვიკლავს ემიგრანტი დედების დაუსრულებელი მოთქმა-გოდება, ნუგეშის თქმაც რომ შეუძლებელია მათთვის.
როცა ჩამოვლენ ცდილობენ გაგილამაზონ სამუდამო სასუფეველი.
შენი არყოფნით გამოწვეულ სევდას, სიცარიელეს, აუწერელ ტკივილსა და მონატრებას დრო ვერ გაანელებს.
ნანა მხოლოდ რკინად და ლოდად უნდა იქცე ამ ტკივილს რომ გაუძლო
ახლა საერთოდ ყველა გავიყინეთ ეს ის შემთხვევააა ვერაფრით გიშველით ნანიკო…
“შოთო სიხარულიძე ქართველი ემიგრანტები” ღრმა მწუხარებას გამოთქვამს თანაუგრძნობს და სამძიმარს უცხადებს ემიგრანტ დედას თურქეთში ნანა გაბაძეს ღმერთმა გამძლეობა მოგცეს ნანიკო.
სიტყვები არ კმარა ამ უდიდესი დანაკარგის გადმოსაცემად…. რამაზის დედის სიყვარულით რომ განსაკუთრებით უცემდა გული, ის გული გაჩერდა სამუდამოდ… ამ ტკივილს სახელს ვერ დაარქმევ, აქ სიტყვები აზრს და მნიშვნელობას კარგავს…ეს ყველა დედის ტკივილია, რა მნიშვნელობა აქვს, ემიგრანტია თუ არაემიგრანტი…შეიძლება კალთაში გიჯდეს შენი პირმშო და იქ მოაკითხოს ულმობელმა წამმა, მაგრამ ოჯახის და შვილების კეთილდღეობისათვის სამშობლოდან საზრვარგარეთ გადახვეწილი დედებისთვის ეს ტკივილი სხვა განზომილებაშია და სხვა საზომით იზომება… ქართველ ემიგრანტს ქ.ლ. ნანას ღმერთს ვთხოვთ, მოგმადლოს ჯანმრთელობა, სიმტკიცე და ჭირთა თმენა, შენი რამაზის სულის საოხად და დაუმკვიდროს სასუფეველი მას იქ, სადაც მართალნი განისვენებენ… კიდევ ერთხელ გიცხადებთ უდიდეს თანაგრძნობას“, ” შოთო სიხარულიძე ქართველი ემიგრანტები ” )
ღმერთო აცხოვნე და დედამისს მიეცი ძალა რომ იცოცხლოს… იცოხლოს… მაგრამ ის მუდამ ტკივილიანი, იარაშეუხორცებელი მოვა შენს საფლავთან და ჩამოგძახებს: ემიგრანტი დედა მოგიკვდეს შვილო”
დედა შვილს გლოვობს ნეტა თუ გნახავო თითქოს შეიშალა დღეს სამყარო….)))))))))”